KULEBIAKI Z VEGE FARSZEM

Posted on by
Odpowiedz

Moją największą zmorą od czasu, kiedy zacząłem eksperymentować w kuchni jest ciasto drożdżowe. Jeszcze nigdy nie wyszło mi idealne, dlatego często korzystam z gotowego ciasta, które można kupić w sklepach… O ile na przykład w przypadku pizzy łatwo jest zakamuflować niedoskonałość ciasta – można bardzo cienko rozwałkować, wtedy ciężko ocenić, czy  jest dobrze wyrobione i wyrośnięte, o tyle w przypadku takich kulebiaków, pierogów, czy innych wytworów, w których ciasto pełni raczej główną rolę nie ukryje się tego… Tym razem, mimo, że starałem się zachować zalecane proporcje, wyszło średnie, nie doskonałe, ale też nie złe! Z wygodnictwa użyłem drożdży instant, jeżeli mamy więcej czasu i zależy nam na naprawdę dobrej jakości posiłku, warto użyć świeżych…

Nad farszem nie myślałem długo. Dostałem od kumpla zestaw świetnych papryczek – różnych – jalapeno, pepperoni – o różnym stopniu ostrości, kształtach i kolorach, postanowiłem, że użyje ich sporo, a jak się ostatecznie okazało, farsz nie był wcale za ostry, moim zdaniem idealnie pikantny.  Dla odmiany zdecydowałem się też nie dodawać mięsa, wymyśliłem ciecierzycę, cebulę naturalnie i jako coś, co wzbogaci smak – marynowaną czerwoną paprykę. Przyprawy do takiego zestawu muszą być wyraźne, każdy ma oczywiście swoje ulubione smaki, ja często używam arabskich mieszanek – sumaka, kurkumy, kminu, tym razem dodałem też trochę przywiezionej przez znajomych z Krymu specjalnej lokalnej mieszanki, na która składa się może nawet 10 różnych przypraw, nie jestem w stanie powiedzieć jakich dokładnie, w każdym razie mi pasują… Z przyprawami jest moim zdaniem tak, może poza potrawami, dla których jakaś przyprawa jest charakterystyczna i immanentna, jak czerwona słodka papryka w węgierskim gulaszu,  oregano, bazylia, czy tymianek w większości najbardziej charakterystycznych włoskich dań, że każdy ma swoje smaki i upodobania, nie ma co wmawiać sobie, że coś jest dobre bo tak jest w oryginalnym przepisie. Przyprawiać powinno się po swojemu, co własnie nadaje potrawom charakter…

SKŁADNIKI:

- 1/2 KILO MĄKI

- OPAKOWANIE DROŻDŻY INSTANT, WODA

- SÓL, PIEPRZ, ULUBIONE PRZYPRAWY

- 2 PUSZKI CIECIERZYCY

- 3-4 CEBULE

- SŁOIK MARYNOWANEJ PAPRYKI

- KILKA RÓŻNYCH OSTRYCH PAPRYCZEK

Ciasto po prostu wyrabiamy i odstawiamy, żeby wyrosło, ważne, żeby doprawić je przyprawami, samo jest  nudne i pospolite. Ważną rzeczą, kiedy decydujemy się używać ostrych papryk jest decyzja, ile ostrości chcemy z nich wydobyć. Wiadomo, że najostrzejsze są pestki, dlatego warto się ich pozbyć Można je zachować, spróbować na przykład wsadzić do doniczki i może, jak będziemy odpowiednio o nie dbać, coś wyrośnie. Można też ususzyć pestki a następnie zmielić je, otrzymując ekstremalnie ostry proszek – rzecz doskonałą, ponieważ minimalna ilość dodana do potrawy doskonale zaostrzy smak.

Pozbywamy się pestek i kroimy papryczki w drobną kostkę. Naturalnie mogą być też większe kawałki, jednak nie będą one i tak widoczne, więc jeżeli chodzi o wygląd, nie ma to znaczenia. Poza tym, mogą się trafić ostrzejsze, więc lepiej nie ryzykować. Cebulę kroimy w trochę większą, ale nie za dużą kostkę i rzucamy na rozgrzaną patelnię. Możemy zachować połowę ostrej papryki i dodać na sam koniec, chociaż wszystko będzie się jeszcze i tak piekło, więc nie wiem, czy jest sens. Ciecierzycę powinniśmy trochę zmiażdżyć, widelcem, albo nawet blenderem, ale nie na masę, tylko tak, żeby ziarna były trochę pozgniatane, a następnie dodać do podsmażających się już cebuli i papryczek.

Podsmażamy chwilę i dodajemy pokrojoną marynowaną paprykę, która jest już miękka, więc nie potrzebuje aż tak dużo czasu na patelni. Ta, której ja użyłem była naprawdę dobra, ale nie zawsze taka kupiona w sklepie taka jest. Warto samemu robić tego rodzaju przetwory jesienią, nie wymaga to zbyt wielu umiejętności i nie jest skomplikowane. Paprykę dorzucamy na patelnie, dodajemy sporo przypraw i smażymy, dusimy 5-8 minut, żeby zmiękły i nabrały aromatu.

Teraz czas na moment najważniejszy, czyli skonstruowanie kulebiaków. Można rozwałkować duży płat ciasta i wycinać kawałki, ja jednak uformowałem podłużny kawałek z ciasta i pociąłem go na 10 równych kawałków, które po kolei rozwałkowywałem, napełniałem farszem i sklejałem na kształt klasycznego pieroga. Trzeba dokładnie sklejać brzegi, ponieważ ciasto drożdżowe podczas pieczenia jeszcze dodatkowo rośnie, i może się rozkleić i popsuć uformowany kształt… Uformowane, sklejone kulebiaki układamy na blasze wyłożonej papierem i wsadzamy do pieca. Na ile? Trudno powiedzieć, ale myślę, że na jakieś 20 minut – można po 15 minutach sprawdzić, czy są już upieczone i ewentualnie zostawić na trochę jeszcze w piecu, uważając, żeby się nie spiekły.

Takie kulebiaki najlepiej podawać z sosem, dipem, czymś mokrym, ponieważ ciastu i farsz są stosunkowo suche, ale z drugiej strony chipsy tez są suche, a chrupie się je przewaznie solo.

YERBA MATE DRINK CYTRUSOWY

Posted on by
1

 

Zalety Yerba Mate – naparu z liści krzewu wystepującego głównie w Ameryce Południowej są liczne, podobno zdrowotne, ale przede wszystkim pobudzające i to w sensowny sposób, ponieważ bez efektów ubocznych w postaci rozdrażnienia na przykład, jak w przypadku wypicia za dużej ilości kawy. Dziwne to, ponieważ jedna i druga roślina zawdziecza pobudzające właściwości kofeinie… W kulturze południowoamerykańskiej Yerba Mate jest używką, na którą pozwalaja sobie i to bez przesady wszyscy i bez przerwy. Tak jak stereotypowy majster nie rozstaje się z niedopałkiem papierosa, tak mieszkańsy Argentyny, Brazylii, Urugwaju nie rozstaja się z tykwą napełnioną gorącym, zielonym napojem… Ja lubię kawę, herbatę na zimno najbardziej, dlatego spróbowałem zrobić fikuśny napój z wykorzystaniem Mate i cytrusowych dodatków…

SKŁADNIKI:

- 3-4 KOPIASTE ŁYŻKI MIELONEJ YERBA MATE

- GARŚĆ TRAWY CYTRYNOWEJ

- 1 POMARAŃCZA

- TARTA SKÓRA Z CYTRYNY

- LÓD

Podałem ilość na duży dzban napoju, nie jest on wtedy za mocny, jeżeli lubimy kopa kofeinowego dodajmy więcej… Do dzbanka wsypujemy kilka łyżek Mate i trawe cytrynową i zalewamy wrzątkiem, tak dwiema szklankami, więcej nie trzeba, żeby zrobić esencję do napoju. Po kilku minutach mozna wrzucić kawałki pomarańczy i zetrzeć skórę z cytryny – ciepła woda wydobedzie jeszcze więcej cytrusowego aromatu. Na koniec zalać zimna wodą i odstawić do lodówki… Szklanka takiego napoju bardzo pozytywnie pobudzi, zapeniam!

Opublikowano Bez kategorii | 1 Reply

PRZYSTAWKA CEBULOWA W LEKKIM, SEZAMOWYM SOSIE

Posted on by
Odpowiedz

Na małe cebule miałem ostatnio kilka pomysłów, ten, który przedstawiam jest bardzo prosty, ale efektowny. Najbardziej pospolite warzywo, dodatek do wielu potraw, zup, sosów jest też wyśmienity solo! A ponieważ jego odmian jest bardzo dużo – bogactwo kolorów, wielkości, kształtów, intensywności, daje to duże mozliwości do tworzenia ciekawych, prostych przystawek. Oczywiście sama cebula nie byłaby atrakcyjna, podrasować ją należy wykwintnym sosem – proponuję wymyslony specjalnie na potrzeby cebulowej przystawki lekki sos sezamowy…

SKŁADNIKI:

- MAŁE, TWARDE CEBULE

- OPAKOWANIE GESTEGO JOGURTU NATURALNEGO

- ŁYŻKA, DWIE PŁYNNEGO MIODU

- ŁYŻKA MASŁA, KOSTKA BULIONOWA

- 4-5 ŁYŻEK CIEMNEGO SOSU SOJOWEGO

- SZCZYPRA OSTREGO CZILI W PROSZKU, SÓL

- ZIARNA SEZAMU I PŁATKI MIGDAŁÓW

Musimy przygotować cebulę, warto zacząć od tego, ponieważ potrzebuje ona trochę czasu, żeby się poddusić i zmięknąć, w tym czasie będziemy mieli czas na zrobienie i dopracowanie sosu. Obieramy ją i odcinamy małe kawałki po obu stronach, tam, gdzie wyrasta szczypior i analogicznie z drugiej strony. Pozwoli to stabilnie podsmazyc cebulę z obu stron. Kroimy na dwie połówki w poprzek warstw – nie powinny się wtedy tak łatwo rozpaść. Na patelni z rozgrzanym olejem układamy wszystkie połówki i zaczynamy podsmażać. Najpierw z jednej, potem z drugiej strony. Po klku minutach możemy osolić i podlać wodą, przykryć i tak zostawić na niewielkim ogniu, żeby cebule sie spokojnie dusiły…

SOS:

Nie jestem w stanie podać idealnej recepty na ten sos, ponieważ powstawał na zasadzie improwizacji. Ale wyszedł całkiem ciekawy, więc kierując sie tymi wskazówkami, powinno sie udać powtórzyć efekt. Do rondelka wlewamy jogurt i dodajemy miód i masło. Powinny stopniowo się podgrzewać, wtedy jogurt się nie zważy. Niezbędna bedzie tez metalowa ubijaczka, która w zasadzie cały czas powinna mieszać sos, na każdym etapie jego powstawania. Kiedy pierwsze składniki zaczną się robić ciepłe, dodajemy przyprawy – sól, czili i kostkę bulionową. Można zamiast kostki dodac coś innego, co wzbogaci smak sosu, ale sama kostka nie odbiera sosowi wykwintności. Na osobnej patelni prażymy sezam i migdały, nie długo, do momentu, aż zaczną strzelać jak popcorn. Wracamy do rondla – teraz dolewamy wrzątku, tez nie za dużo – w przypadku robienia sosów wiele rzeczy trzeba robic na oko i na wyczucie, ale to też jedna z zalet kuchni eksperymentalnej. Teraz ostrożnie dosypujemy mąkę – powoli i cały czas mieszamy ubijaczką, żeby mąka rozprowadziła się w płynie i idealnie go zagęściła – od ilości mąki zależy to, jak gęsty będzie sos, zwykle wystarczy niewielka ilość, żeby sos miał konsystencję sosu. Doprawiamy jeszcze całośc sosem sojowym, który wzmocni smak i dosypujemy ziarna… Mieszamy i trzymamy na małym ogniu kilka minut. Sos powinien byc gotowy… Cebule też juz powinny być miękkie a więc przystawka gotowa do podania.